27 augustus 2006

Langer licht (3 september)

Boksschoolhouder Lucien is een praatjesmaker. Maar ook een man die lijdt onder een persoonlijke tragedie.
Tijdens de bokslessen praat hij voortdurend tegen zijn leerlingen. Dat ze moeten knokken, elkaar moeten respecteren, en dat hij echt van ze houdt. Tegen zijn zoon Mitchel, met wie hij een tweemanshuishouden runt, kan hij geen woord uitbrengen.
Dit prachtig uitgewerkte gebrek aan directe communicatie en het sublieme spel van Thiry en Carter maken de karakters zo echt dat je niet raar op zult kijken wanneer je ze op een willekeurige zondag in werkelijkheid tegenkomt, gewoon bij de afhaalchinees in Noord als ze met een plat Amsterdams "Ja, man. Dankjewel, man." een witte plastic tas in ontvangst nemen. En dat is precies waarom Langer Licht zo ontroerend is.
Een indrukwekkende film die lang in je hoofd na blijft galmen.

2e opening nieuwe (film)seizoen

Nog een traditie: een jaarlijks gezellig samenzijn van de filmhuismedewerkers. Niet dat we de rest van het jaar niet te genieten zijn, maar één keer in het jaar doen we extra ons best.
Louis organiseerde en realiseerde dit jaar een spetterende barbeque. Zijn tuin bleek prima geschikt voor zo'n etentje. De vitale gedeeltes had hij overdekt, waardoor wij geen last hadden van enkele buitjes. Het eten en drinken was tot in de puntjes verzorgd en we genoten tot laat in de avond.


Dat het gezellig was moge blijken uit onderstaande korte en verre van volledige bloemlezing:
Floor stak de vuurkorf aan; Pieter stak de vuurkorf aan; Louis stak de vuurkorf aan.

De zoon van Loes verzorgt de verbouwingen thuis onder het motto 'alles komt goed'. Mogelijk hierdoor was Loes wat later.
Karel moest wat warms aantrekken want Dita kreeg het koud.
Hans baalde dat hij niet zelf mocht barbequen.
Ageeth is nog steeds verliefd.
Louis heeft een prachtige thuisbioscoop (in huis). Pieter wil dat ook wel, Corrie niet. Pieter denkt na.
Volgens Pierre wonen de gezelligste mensen in Maastricht, maar misschien hebben we hem wel verkeerd verstaan.

Saskia bleef zich verbazen over het nivo van de medewerkers van het Filmhuis. Raar hé...
Kortom: met recht DE opening van het nieuwe filmseizoen!
Klik hier voor een overzicht van alle foto's.

1e opening nieuwe (film)seizoen

Gewoontegetrouw beginnen we elk seizoen met een grote schoonmaak van Artishock. Dit is een gezellig samenzijn, waarbij zelfs een traan niet wordt geschuwd. De laatste nieuwtjes worden uitgewisseld en daarna worden de handen uit de mouwen gestoken.
Niet alleen de filmzaal maar ook ruimtes zoals de keuken, trappenhuis, soos-ruimte, grote zaal en de toiletten krijgen een grote beurt. Ik kies voor de toiletten, dan heb je eer van je werk! Nou dat klopt. Het is zelfs zo erg dat er na de schoonmaak een algemeen verbod wordt uitgevaardigd op het gebruik ervan om ze zo lang mogelijk in deze staat te houden.
Na twee dagen hard werken, met behulp vele vrijwilligers, is de klus geklaard. Dita en Magda, bedankt voor het verzorgen van de inwendige mens.
Voor mij voelt het als DE opening van het nieuwe seizoen. O ja, over de laatste nieuwtjes gesproken: Ageeth is verliefd. Mocht je de komende tijd iemand tegenkomen in het filmhuis met een grijns van oor tot oor, dan is het Ageeth.

16 augustus 2006

Nieuwe coördinator Filmhuis

Met ingang van het nieuwe seizoen heeft het filmhuis een nieuwe coördinator. Ik zal me even voorstellen. Mijn naam is Karel Krop, 51 jaar, getrouwd met Wil (ook geen onbekende bij Artishock) en werkzaam als floormanager bij een groot computercentrum.
Lang geleden ben ik via het eetcafé van Dita lid geworden van onze vereniging. Nog geen jaar geleden werd ik benaderd om voor het filmhuis maandelijks de website te vullen. Omdat ik best wat ervaring heb met internet leek het mij leuk om het filmhuis wat meer te promoten via het internet. Uitsluitend het maandelijkse filmprogramma op de site zetten vond ik niet genoeg. Er werd een weblog opgestart en ik ging meedenken met de PR.
Toen ik gevraagd werd om coördinator te worden moest ik daar wel even over nadenken. Zomaar de taken overnemen die al enkele jaren door twee dames worden uitgevoerd is niet zo simpel. Het lijkt me echter een leuke uitdaging en weet me gesteund door een fantastische werkgroep.
Hermien en Loes, hartelijk bedankt voor de inzet die jullie, als coördinator in een duobaan, de laatste jaren voor het filmhuis hebben getoond. Jullie blijven in de werkgroep actief. Dat is maar goed ook, want ik zal jullie nodig hebben.