The Hunter gaat over de opvliegende en introverte jongen Erken, die zich verschuilt in de hut van een jager. Deze stelt de jongen voor de keuze: hij mag met de jager mee de bergen in, of hij verdwijnt in een jeugdgevangenis. Te midden van dat natuurgeweld wordt de jonge Erken ingewijd in de geheimen van het volwassen leven.
The Hunter is een fraaie moderne legende, waarin een kind kan opgroeien door klein te blijven. (>>meer info<<)
De bevallige 16-jarige Lila verhuist met haar eigenaardige tante naar Marseille, naar een arme buitenwijk, waar vooral Arabische famlies wonen.
De beide leiders van de grootste bende uit de wijk vallen voor haar. Als ze één van hen, Chimo, een Noord-Afrikaanse jongen van 19 jaar, een blik onder haar rok gunt zijn de gevolgen desastreus.
Een mooie verfilming van de moeilijk verfilmbare roman. (>>meer info<<)
Weer een geslaagde filmavond dankzij de film "As it is in heaven". Prachtige film die in elk geval voor mij - en zoals ik hoorde voor velen- alles in zich had. Goed acteerspel, prachtige fotografische beelden, humor, ontroering, goed verhaal.
Helaas moesten velen teleurgesteld worden in het verkrijgen van een kaartje. Dze film zal zeker nogmaals worden vertoond.
Na afloop de sfeer nog even vastgehouden onder het genot van een drankje in onze Soos. Dank aan Dita en Floor die de bar be"manden"'. Komende zondag en maandag weer twee films die de moeite waard zijn. Mijn keuze is gevallen op "De Hunter" die a.s. maandag speelt.
Maandag ga ik naar As it is in Heaven. Het lijkt me een prachtige film en doordat er een koor in zit ben ik extra geïnteresseerd.
Daniel Daréus is een wereldberoemd dirigent met een volgeboekte agenda. Dan krijgt hij op het podium een hartaanval en de artsen adviseren hem het rustig aan te gaan doen. Dirigeren zit er niet meer in. Hij besluit naar zijn geboortedorp in Zweden terug te gaan.
Als voorzanger van het koor heeft hij een wat onorthodoxe aanpak en dat in zo'n klein dorpje, maar zijn aanpak lijkt te werken. Na een tijdje heeft iedereen lol in het zingen en zelf krijgt hij ook zijn gevoelens langzaam terug. Natuurlijk brengt zijn aanpak ook andere emoties naar de oppervlakte en daar kan niet iedereen mee omgaan.
Mooie 'gewone' film met 'normale' mensen en een angstige dirigent die van zijn angst af komt en andere mensen het gevoel geeft dat ze meetellen en op mogen komen voor zichzelf. De film heeft aardig wat prijzen weggehaald in Scandinavië en kreeg ook een nominatie voor Beste Buitenlandse Film bij de Oscars, dit jaar (2005). Mooie finale en timing!
Kortom.... tot maandag
Maandag 21 november weer enthousiast naar Artishock om samen met Hermien bardienst te draaien voor het Filmhuis. Gauw de kaarsjes aan, koffie en thee zetten en koekjes, melk en suiker klaarzetten.
De film Ladies in Lavender draaide. Dat was te merken. Veel ladies en een enkele gentleman kwamen om de film te gaan zien. Er was zelfs iemand die om 18.00 uur al voor de deur stond om 9 kaartjes, er kunnen 61 bezoekers in de filmzaal, te bemachtigen. We hebben een aantal mensen teleurgesteld naar huis moeten sturen met de belofte ons best te gaan doen om de film op een ander tijdstip nog een keer te draaien.
In de pauze hoorden we al dat het een hele mooie film was. Nadat de drankjes, met wat hartigs erbij, genuttigd waren startte de operator Anton, net als wij ook een vrjwilliger en lid van de werkgroep, het tweede gedeelte van de film. Na afloop zijn er nog enkele bezoekers blijven "nazitten" zoals dat in theatertermen heet en aan de reacties van hen merkten we dat we een goede film hadden uitgekozen.
Tevreden ging ik nadat Hermien en ik hadden opgeruimd, afgewassen en de kaarsjes hadden uitgeblazen, met een voldaan gevoel om 24.00 uur naar huis. In januari ben ik weer aan de beurt om achter de bar te staan en hoop dat het weer net zo'n gezellige avond wordt met een uitverkocht Filmhuis.
